Clauderen istorioa

Claudek eta bere gurasoek Alemania nazitik ihes egin zuten. Esperientzia horrek bizitza osoan lagunduko zion enpatia piztu zion eta gaur egun 90 urte baino gehiagorekin mantentzen duen norabidea ezarri zuen. "Ez da erraza zure etxea uztea", dio Claudek. "Inork ez zidan azaldu behar errefuxiatu izateak zer esan nahi zuen: neure esperientziaz dakit hori. Ulermen horrek ACNURekin bat egitera eraman ninduen, eta harrezkero antolakuntzan aritu naiz erabat".

Enpresa-mundutik lan humanitariora

Publizitatearen eta harreman publikoen munduan ibilbide arrakastatsua egin ondoren, Genevan ACNUReko Goi Ordezkariarekin, Sadako Ogatarekin, izandako ustekabeko topaketa baten ondorioz, Claudek bira bat eman zion bere bizitzari: "Publizitatean nuen lana ostiral batean utzi nuen eta hurrengo astelehenean ACNURen lan egiten hasi nintzen". Une hartatik aurrera, ACNUReko aholkulari boluntario bihurtu zen, eta kargu horretan jarraitzen du gaur egun.

Zergatik da garrantzitsua kirola

Claude errefuxiatuentzako laguntzaren gabeziaz ohartu zen: pertsonen oinarrizko beharrak asetzen ziren arren, duela hogeita hamar urte errefuxiatuen esparruetan ez zegoen kirola egiteko aukera ematen zien eskaintza antolaturik. "Errefuxiatuen esparruetako haurrek futbol-baloi bat behar zutenean, gure langileak inguruko herrira joaten ziren eta beren poltsikotik erosten zuten. Bestela, haurrek beren eskuekin sortzen zuten bat", gogoratzen du.

Claude konturatu zen ihes egitera behartutako pertsonek, bereziki haurrek, espazio seguruak behar zituztela konfiantza berreskuratzeko eta harreman berriak ezartzeko. Berak azaltzen duen bezala: "Haur horietako asko kanpalekuetara iristen dira adin txikiko ez-lagundu gisa eta dena galdu dute: gurasoak, lagunak, etxeak eta eskolak". Kirolak gizarte-lotura berriak sortzen laguntzen die eta pertenentzia-sentimendua ematen die. Talde-kirolek, bereziki, elkarrekintza eta komunitate-loturak sortzea sustatzen dute, eta hori funtsezkoa da horiek berreskuratzeko eta garatzeko".

Boleibol kantxetatik futbol-zelaietara, Claude kirol-federazioen ateak jotzen hasi zen bere proiektua errealitate bihurtzeko. Horren ondorioz, lankidetza emankorrak lortu zituen, eta ekipamendua eman eta hainbat alorretan antolatutako kirol-programak finantzatu zituzten. Lan horrek gaur arte jarraitzen du.

Bizitza osorako ikaspenak

ACNURekin egindako lanaren bidez, Claudek hainbat alditan ikusi du errefuxiatuen indar eta erresilientzia izugarria. Bere hitzetan: "Topaketa hauek gure lana jarraitzera bultzatzen naute, badakidalako zailtasunen artean partekatu eta lagundu beharreko itxaropen- eta gizatasun-istorio ugari daudela".

Bere mezua argia da: "Munduari ekarpen handia egin diezaioketen pertsonak dira. Lagundu nahi dute. Ez begiratu beste alde batera".